Το έργο του Χρήστου Κεχαγιόγλου, διευρύνει τη σχέση ανθρώπου
και φύσης, με τη ζωντανή ανάμνηση η οποία επιτείνει τη γαλήνη και αρμονία που
ενυπάρχει στο έργο του. Όπως έχουν γράψει γι’ αυτόν, το έργο του διακρίνεται
για την έκταση των αναζητήσεων και τον πλούτο των διατυπώσεων του δίνοντας
εναύσματα που εναπόκεινται στην προσωπική ερμηνεία του θεατή.
Με πρωτοτυπία και
ευρηματικότητα συνθέτει γνωστά θέματα, με σκοπό τη μετάβαση από μια τάξη
πραγμάτων σε μια άλλη, πιο θαμβωτική, μετουσιωμένη μέσα από τα χρώματα. Το χρώμα
και το σχήμα επενεργούν σαν συμβολική γλώσσα : βγαίνουν σαν φως και αιωρούνται
στο χώρο...
«Ζωγραφίζω από μνήμης. Ακόμη κι αυτό που έχω μπροστά στα
μάτια μου, όταν ζωγραφίσω από φυσικού προσπαθώ να το αποτυπώνω μέσα από μηχανισμούς
μνήμης. Όχι για να διατηρήσω κάτι που πέρασε, αλλά γιατί μόνο μέσα από τη μνήμη
τα έργα, πραγματικά, εκπέμπουν αιώνια ζωντάνια, ζωντάνια πνεύματος», λέει ο
καλλιτέχνης.
Ενώ αναπτύσσει το θέμα της ‘ζωγραφικότητας’, η οποία, όσο…
αστεία κι αν ακούγεται ως λέξη, είναι αυτή, που συνδέει όλους τους ζωγράφους,
ανά τους αιώνες.
«Εμείς οι ζωγράφοι έχουμε μία βαθιά σχέση μεταξύ μας, κι
επικοινωνούμε ανά τους αιώνες. Μακάρι τα έργα μου να λειτουργήσουν έτσι στους επομένους…
Νομίζω ότι τα κανάλια που συνδέουν τους ζωγράφους έχουν μια μαγική λέξη που είναι
η ζωγραφικότητα. Οι ζωγράφοι ξέρουν πολύ καλά
γιατί ζωγραφίζουν. Ζωγραφίζουν για να ζωγραφίζουν. Δεν θέλουν τίποτα
άλλο. Ακόμη κι εκείνος που έκανε το πορτρέτο της Μόνα Λίζας, το ζητούμενο κι η
αγωνία του ήταν μόνο αυτή: να ζωγραφίσει. Κι αυτό είναι κάτι που το ξέρουν πολύ
καλά οι πραγματικοί ζωγράφοι. Το στοίχημα λοιπόν είναι καταφέρει κανείς να
συντονιστεί με αυτόν τον παλμό που έχει η ζωγραφική».
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και πέρασε τα παιδικά του χρόνια τη
δεκαετία του ’60 και ’70 μέσα σε αλάνες, βιβλία και γήπεδα ποδοσφαίρου.
Σπούδασε μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια έκανε
σπουδές σκηνοθεσίας κινηματογράφου στην Αθήνα και μεταπτυχιακές σπουδές στη
Φιλοσοφία της Τέχνης στο Παρίσι. Από τα 17 του χρόνια ασχολείται
συστηματικά με τη ζωγραφική και τον κινηματογράφο. Το 1981 έκανε την πρώτη του
ατομική έκθεση στη Λέσχη Γραμμάτων και Τεχνών στη Θεσσαλονίκη και ακολούθησαν
17 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, στη Γαλλία και στο Βέλγιο, με τελευταίες στην
Theorema Art Gallery, στις Βρυξέλλες, και στο Μουσείο του Ιδρύματος
Κατακουζηνού, στην Αθήνα. Εκτός από τις ατομικές εκθέσεις, έχει συμμετάσχει σε
πάνω από 50 ομαδικές, σε διάφορα μέρη της Ευρώπης. Έργα του υπάρχουν σε
πινακοθήκες, μουσεία και μεγάλες συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το
2000 συνεργάζεται μόνιμα με την Γκαλερί Ζουμπουλάκη, στην Αθήνα, και την
Theorema Art Gallery, στις Βρυξέλλες. Δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε
βιβλία-λευκώματα μουσείων και εκδοτικών οίκων (Πατάκης, Εν Πλω, Καλειδοσκόπιο).
Κική Ηπειρώτου - Εφημερίδα ΓΝΩΜΗ