Σχετικά με την δημιουργία φυτωρίου στο Πέραμα από την Eldorado Gold.
Όπως μας πληροφορούν τα Μεταλλεία Θράκης( βλέπε Χρυσωρυχεία Θράκης ΑΕ) στο Πέραμα θα δημιουργήσουν φυτώριο για να παράγουν κατά πρώτον δενδρύλλια της Μαύρης Πεύκης το δάσος της οποίας υπάρχει στην περιοχή και θα καταστραφεί από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες.
Αφού το καταστρέψουν μετά θα φυτέψουν τα δενδρύλλια για "αποκατάσταση"
Με την δραστηριότητα τους αφού υποβαθμίσουν και καταστρέψουν την περιοχή σήμερα διαφημίζουν ότι θα παράγουν δένδρα και φυτά που "θα βοηθήσουν την γεωργία και την τοπική μελισσοκομία.
Αυτά όλα είναι ανέκδοτα για αφελείς.
Όσο για τους κατοίκους που παρουσιάζει ότι απασχολεί σε αυτές τις ασχολίες τους πληροφορουμε ότι ούτε σπίτι ,ούτε αέρας, ούτε πέτρα θα μείνει όρθια από τους χρυσοθήρες.
Έχει ενδιαφέρον όμως να αποκαλύψουμε τις μεθόδους των εταιρειών και της διοίκησης υπέρ αυτών,ενάντια στην φύση και το ιδιαίτερα αξιόλογο Δάσος της Μαύρης Πεύκης που προτάθηκε ως "Διατηρητέο μνημείο της φύσης ".
Η σχετική πρόταση κατατέθηκε από την Δ/νση Δασών Ροδόπης τον Σεπτέμβριο του 1988.
(87848/6561/19-9-88).
καθώς και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους.
(6304/9-11-1988)
Τον Οκτώβριο του 1994(24-10-1994)
(Αρ.Πρωτ.ΔΙ.ΔΣ.4864)το δασαρχείο επανέφερε το ζήτημα προστασίας του δάσους της Μαύρης Πεύκης με επιπρόσθετους λόγους
"1)Τα έργα ανάπτυξης που γίνονται με σκοπό την αξιοποίηση της ευρύτερης περιοχής (δρόμοι κ.τ.λ.)
2)Ο κίνδυνος της εγκατάστασης λατομείων,μεταλλίων λόγω γεωλογικού ενδιαφέροντος που παρουσιάζει η περιοχή.
Προτείνεται λοιπόν η κήρυξη του εν λόγω δάσους ως διατηρητέο Μνημείο της Φύσης και παρακαλεί για τις ενέργειες της κεντρικής διοίκησης προς επίτευξη του παραπάνω στόχου.
Τον Μάρτιο του 1996 η Περιφερειακή ΕΚ/ΣΗ Δασών ΑΜΘ επανέρχεται με το ίδιο θέμα και πλήρη επιχειρηματολογία και 21 φωτογραφίες για να έχουμε επιτέλους την απόφαση προστασίας.
Αντ' αυτού τον Αύγουστο του 1998(10-8-1998 Αρ.Πρωτ. 2736) ανακοινώνεται ότι ύστερα από σύσκεψη (που ζήτησε τότε περιφερειάρχης κ.Καμπελης) που πραγματοποιήθηκε στην Περιφέρεια στις 31/7/1998 αποφασίστηκε η μη κήρυξη ως διατηρητέου μνημείο της φύσης.
Σήμερα λοιπόν μετά από όλη αυτή την μεθόδευση κορδωνεται ο κ. Μπακουρας ότι θα καταστρέψει μεν,αλλά θα "αποκατάστησει" το δάσος και τους αγρότες της περιοχής.
Δεν είμαστε διατεθειμένοι να το επιτρέψουμε.
Ο αγώνας μας είναι δίκαιος,ενάντια σε διεφθαρμένες διοικήσεις που έχουν ύποπτες συναλλαγές με τις εταιρείες.
Είναι αγώνας υπέρ του τόπου και των συμπολιτών μας που κινδυνεύουν από τα σχέδια των χρυσοθήρων.