Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Επιδότηση για τη σύνδεση Λαυρίου-Αλεξανδρούπολης ζητούν οι φορείς του Έβρου

Της Κικής Ηπειρώτου

Την τροποποίηση της λίστας των επιδοτούμενων άγονων γραμμών, ώστε να μπει «σφήνα» σε αυτήν, η ακτοπλοϊκή σύνδεση Αλεξανδρούπολης-Σαμοθράκης-Λήμνου-Λαυρίου, διεκδικούν οι φορείς του Έβρου από τον αναπληρωτή υπουργό Ναυτιλίας Θεόδωρο Δρίτσα.
Επιμελητήριο Έβρου, δήμοι Αλεξανδρούπολης και Σαμοθράκης, Οργανισμός Λιμένα Αλεξανδρούπολης, Περιφέρεια ΑΜΘ και βουλευτές του νομού διεκδικούν την επαναφορά μίας γραμμής που μπορεί από τη μία να λειτουργήσει ευεργετικά για τον εμπορικό κόσμο του Έβρου, που θα μπορεί να μεταφέρει και να διακινεί τα προϊόντα του σε ακτίνα 1000 χιλιομέτρων, με ένα μέσο φθηνότερο και γρηγορότερο, κι από την άλλη να άρει την απομόνωση της Σαμοθράκης, που εδώ και χρόνια συνδέεται μόνο με την Αλεξανδρούπολη.Για το θέμα είχε προηγηθεί επιστολή του προέδρου του Επιμελητηρίου Έβρου Χριστόδουλου Τοψίδη προς τον αναπληρωτή υπουργό Ναυτιλίας Θεόδωρο Δρίτσα. Ακολούθησε συνάντηση των φορέων του Έβρου με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας Μιχάλη Σακέλλη. Στη συνάντηση αυτή, επισημάνθηκε από την πλευρά των εφοπλιστών ότι εφόσον η γραμμή λάβει επιδότηση, θα βρεθεί κάποιο πλοίο για να την εκτελεί. Παράλληλα, τονίστηκε πως υπάρχουν χρηματικά υπόλοιπα για τις επιδοτήσεις των άγονων γραμμών, τα οποία μπορεί να διατεθούν για την εν λόγω σύνδεση.
Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής στο Επιμελητήριο, οι φορείς του νομού ανέλυσαν τη μέχρι τώρα πρόοδο των επαφών τους και συμφώνησαν στα επόμενά τους βήματα. Πρωταρχικό προς αυτή την κατεύθυνση η συνάντηση με τον αρμόδιο υπουργό κ. Δρίτσα, πιθανότατα εντός της Μεγάλης Εβδομάδας. Για τον σκοπό αυτό, συντάχθηκε ένα κοινό υπόμνημα, το οποίο πήρε χθες το πρωί στα χέρια του ο βουλευτής Έβρου του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Καϊσας, ο οποίος ανέλαβε να κλείσει το ραντεβού με τον υπουργό.

Τα οφέλη της σύνδεσης

Η γραμμή Αλεξανδρούπολης-Λαυρίου λειτουργούσε για πολλά χρόνια στο παρελθόν προσφέροντας ποικίλα οικονομικά, εμπορικά και κοινωνικά οφέλη στην διασύνδεση της Αλεξανδρούπολης και των γύρω νησιών με την πρωτεύουσα.
Σύμφωνα με το Επιμελητήριο Έβρου, οι λόγοι για τους οποίους η επαναφορά της άγονης γραμμής είναι αναγκαία και καίριας σημασίας για όλη την περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης περιστρέφεται γύρω από δύο άξονες:
Ο πρώτος αφορά τα εμπορικά οφέλη που αυτή θα προσδώσει στον επιχειρηματικό κόσμο, ο οποίος θα μπορεί να μεταφέρει και να διακινεί τα προϊόντα του σε ακτίνα 1000 χιλιομέτρων, με ένα μέσο φθηνότερο και γρηγορότερο, που ειδικά σε εποχές οικονομικής κρίσης γνωρίζουμε πόση σημασία ενέχει.
Ο δεύτερος άξονας αφορά το νησί που υπάγεται στην αρμοδιότητα του Επιμελητηρίου Έβρου, την Σαμοθράκη και την εδώ και χρόνια αποκοπή της από την ηπειρωτική και νησιωτική ενδοχώρα πέραν της Αλεξανδρούπολης. Το νησί της Σαμοθράκης τα τελευταία χρόνια συνδέεται μόνο με την Αλεξανδρούπολη και μάλιστα με εξαιρετική δρομολογιακή αστάθεια καθώς την συγκεκριμένη γραμμή εξυπηρετεί ένα και μόνο πλοίο.
Είναι πλέον σύνηθες φαινόμενο, όταν το συγκεκριμένο πλοίο πρέπει να συντηρηθεί ή να επισκευαστεί, το νησί να μένει επί πολλές ημέρες χωρίς συγκοινωνία με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία και κοινωνία του νησιού.
Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται στην επιστολή, μετά την αποκοπή του νησιού από το λιμάνι του Λαυρίου παρατηρήθηκε δραματική μείωση των επισκεπτών από την Αθήνα, οι οποίοι επ’ ουδενί δεν θα επιλέξουν την περιοχή μας ως τουριστικό προορισμό λόγω του αυξημένου κόστους μετάβασης αλλά και της χιλιομετρικής απόστασης.
Σημειωτέον ότι στο νησί της Σαμοθράκης η τοπική οικονομία στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην αγροτική παραγωγή, ιδιαίτερα σε σιτηρά και κτηνοτροφικά προϊόντα, τα οποία λόγω της ανυπαρξίας διασύνδεσης με τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου και την κεντρική ηπειρωτική χώρα δεν μπορούν να διατεθούν. Αποτέλεσμα της έλλειψης αυτής είναι ο πραγματικός οικονομικός σπαραγμός για το ακριτικό νησί, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επιβιώσει από την τουριστική σεζόν των δυο μηνών με μοναδικό λιμάνι διασύνδεσης την Αλεξανδρούπολη.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΓΝΩΜΗ