Οι περιβόητοι λαγοκέφαλοι και η ... πλύση εγκεφάλου

 

Οι περιβόητοι λαγοκέφαλοι. Εδώ και μήνες, η πλύση εγκεφάλου πάει σύννεφο. Δραματικοί τίτλοι και προειδοποιήσεις για τα θαλάσσια «τέρατα» που παραμονεύουν σε κάθε γωνιά για να μας φάνε. Η εικόνα ήταν ότι αν βουτήξεις το πόδι σου στο νερό, θα σε περιμένει μια αγέλη από τοξικά ψάρια. Κι όμως, ο απολογισμός ήταν μηδενικός. Ούτε ένας λαγοκέφαλος στον ορίζοντα. Προφανώς, κανείς δεν αμφισβητεί ότι η κλιματική αλλαγή φέρνει ξενικά είδη στις θάλασσές μας και ότι υπάρχει ζήτημα. Αλλά η απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και στον τεχνητό πανικό είναι χαώδης. Ζούμε σε μια μόνιμη υστερία όπου ο κίνδυνος πουλάει, ακόμα κι αν στην πράξη αποδεικνύεται αόρατος για τον μέσο άνθρωπο που πήγε απλώς να κάνει μια βουτιά.
- απόσπασμα από άρθρο του Στράτου Ιωακείμ στο in,gr με τίτλο «Καλοκαίρι 2026: Οι ορατοί-αόρατοι λαγοκέφαλοι και η χωριάτικη "χρυσάφι"». Ολόκληρο εδώ.

Χώρα μπιτσόμπαρο

Μεγάλη παραλία, τρία μπιτσόμπαρα, δίπλα ξύλινες κατασκευές ακατανόητου σε μένα σκοπού, πολλές σειρές ξαπλώστρες και ομπρέλες.
Στην άκρη άκρη καμιά δεκαριά σκηνές μικρές. Τόσο άκρη σε τόσο μεγάλη παραλία με τόση εμπορική δραστηριότητα που δεν τις παίρνεις καν είδηση.
Οκτώ το πρωί σήμερα έγινε ολόκληρη επιχείρηση της αστυνομίας. Είδα να έρχονται αμάξια και τζιπ, να κατεβαίνουν "παραλιοκομάντα" με φωσφοριζέ γιλέκα, να ξυπνάνε τους ανθρώπους με φωνές, να ξηλώνουν τις σκηνές, να ρίχνουν πρόστιμα.

Στις τραγωδίες, η Κούβα στέλνει διασώστες, γιατρούς και αλληλεγγύη !

Όταν η Βενεζουέλα αντιμετωπίζει τραγωδία, η Κούβα στέλνει διασώστες, γιατρούς και αλληλεγγύη.
Πού είναι όμως ο αυτοαποκαλούμενος «προστάτης της δημοκρατίας» - οι Ηνωμένες Πολιτείες; Η χώρα που είναι πάντα έτοιμη να αρπάξει πετρέλαιο, να επιβάλει κυρώσεις και να απειλήσει με παρέμβαση δεν φαίνεται πουθενά όταν οι απλοί Βενεζουελανοί χρειάζονται άμεση βοήθεια.
Η Κούβα μπορεί να έχει περιορισμένους πόρους, αλλά συνεχίζει να δείχνει πώς μοιάζει η διεθνής αλληλεγγύη: όχι εκμετάλλευση, όχι βόμβες, όχι κυρώσεις - αλλά άνθρωποι που στέκονται δίπλα στους ανθρώπους την πιο σκοτεινή τους στιγμή.
Η αλληλεγγύη φτάνει εκεί που δεν φτάνει ποτέ ο ιμπεριαλισμός.
πληροφορίες: The International Magazine

"Αρνούμαστε να γίνουμε παθητικοί θεατές του εκφασισμού της κοινωνίας μας"

Το αυγό του φιδιού σπάει ξανά.
Τέσσερα περιστατικά μέσα σε δύο εβδομάδες:
Την Κυριακή 24 Μαΐου, ο πρόεδρος της Ένωσης Φιλιππινέζων Μεταναστών δέχτηκε επίθεση από ομάδα μαυροφορεμένων αντρών που φώναζαν "φύγετε από τις γειτονιές μας".
Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με κατάγματα και δύο σπασμένα πλευρά.

Στις 21 Μαΐου στην Καλλιθέα, τέσσερις άντρες επιτέθηκαν σε τρανς γυναίκα, την εξύβρισαν, της πέταξαν αντικείμενα, ενώ στη συνέχεια την παρέσυραν με το αυτοκίνητό τους, την τραυμάτισαν και ένας από τους δράστες την περιέλουσε με εύφλεκτο υγρό, ενώ ήταν πεσμένη στο έδαφος.

55χρονος οδοντίατρος στην Καλλιθέα επιτέθηκε πισώπλατα σε δύο νεαρούς Αιγύπτιους και άρχισε να τους χτυπάει με ρόπαλο, επειδή, όπως ισχυρίστηκε και πράγμα που δεν επιβεβαιώθηκε από την αστυνομία, νόμισε ότι σχεδίαζαν να ληστέψουν το σπίτι του.
Από βίντεο, φαίνεται ότι στην επίθεση εναντίον των Αιγύπτιων εμπλέκονται και αλλά δύο άτομα.

Στην Αλεξανδρούπολη τις τελευταίες βραδιές, ομάδα 50 περίπου ανηλίκων (κυρίως μαθητές Γυμνασίου) μαζεύονται σε κεντρική πλατεία, φωνάζουν συνθήματα υπέρ της Χρυσής Αυγής, χαιρετούν ναζιστικά, βρίζουν και πετούν αντικείμενα σε όποιον πολίτη τους κάνει παρατήρηση.

Ταυτόχρονα, ο δημόσιος διάλογος στα social media, αποπνέει μια μπόχα υπονόμου που έχει ανοιχτό καπάκι.

Το μέλλον του πάρκου Αλτιναλμάζη δεν (πρέπει να ) αφορά λίγους και εκλεκτούς

Η τραγική κατάσταση στο πάρκο Αλτιναλμάζη, που μόνο πάρκο δεν μπορεί να λογίζεται, δεν αποτελεί φαινόμενο των τελευταίων μηνών ή χρόνων, να είμαστε ειλικρινείς. .. Με αλλεπάλληλα (φωτο)ρεπορτάζ, η ΓΝΩΜΗ έχει αναδείξει το ζήτημα της προβληματικής εικόνας ενός χώρου, μιας έκτασης, που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον δημόσιο χώρο της Αλεξανδρούπολης. Θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πάρκο πρότυπο – πολυχώρο αθλητισμού – αναψυχής και πολιτισμού που τόσο πολύ έχει ανάγκη ο τόπος

Ναι, λάθη σχεδιασμού και υλοποίησης – «αστοχία υλικού» υπήρξε αυτό είναι κοινά αποδεκτό. Από την άλλη, το βέβαιο είναι ότι όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει τίποτα ή σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Aλήθειες και ψέματα για τη ΝΑΤΟική βάση στην Αλεξανδρούπολη

Αν κάνει κάποιος αυτές τις μέρες μια βόλτα στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης θα συναντήσει στην ανατολική πλευρά του έναν χώρο φυλασσόμενο, κλεισμένο γύρω - γύρω με ένα «τείχος» τουλάχιστον 3 μέτρων ύψους ώστε να κρατάει μακριά από «περίεργα» βλέμματα δεκάδες κοντέινερ με πολεμικό υλικό, στρατιωτικά οχήματα κ.λπ., που περιμένουν μέσω σιδηρόδρομου αλλά και φορτηγών να μετακινηθούν προς την Ουκρανία.

 Πρόσφατα μάλιστα ανακοινώθηκε ότι το 47% του συνολικού πολεμικού υλικού που στάλθηκε στην Ουκρανία αυτά τα χρόνια του πολέμου πέρασε από την Αλεξανδρούπολη!

Απορίες και προβληματισμοί

Απορίες και προβληματισμοί που με βασανίζουν και αναρωτιέμαι αν τις συμμερίζεται και το υπόλοιπο 98%…Γράφει ο Αγγελος Τσέκερης
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό να βλέπεις φωτογραφίες παιδιών και νέων ανθρώπων που σκοτώθηκαν στους βομβαρδισμούς. Όπως τα τρία αδέλφια που σκοτώθηκαν στο Ισραήλ. Αλήθεια, από τα 180 κορίτσια που σκοτώθηκαν όταν βομβαρδίστηκε το σχολείο τους στην Τεχεράνη γιατί δεν είδαμε ούτε μια φωτογραφία; Γιατί δεν μάθαμε κανενός την ιστορία; Υπήρχαν και εκεί κάποια που ήταν αδέρφια μεταξύ τους; Και πώς νοιώθει η μάνα τους και ο παππούς τους;
Η φρεγάτα Κίμων δεν πήγε στην Κύπρο για να υπερασπιστεί την Κύπρο. Πήγε για να υπερασπιστεί τις βρετανικές βάσεις. Οι βρετανικές βάσεις είναι βρετανικό έδαφος. Συμμετέχουν σε έναν πόλεμο στον οποίο ούτε η Κύπρος ούτε η Ελλάδα συμμετέχουν. Κι επίσης δεν ξέρουμε τι έχουν μέσα.
Τώρα θυμήθηκαν όλοι ότι ο Σάντσεθ πουλάει όπλα στην Τουρκία. Οταν τα πουλούσε δεν είχαν ενοχληθεί, ενοχλήθηκαν τώρα που απαγόρευσε την χρήση των αμερικανικών βάσεων της Ισπανίας για επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν. Και πολύ καλά έκανε. Η Ισπανία δεν είναι σε πόλεμο με το Ιράν.

"Εμείς να μιλάμε για την ειρήνη κι ας μας λένε προδότες"

Γράφει ο Κωστής Παπαϊωάννου

Έχουν πάει τόσο (πέρα για πέρα) δεξιά που παρουσιάζουν τον Σάντσες σαν νέο Λένιν.
Έρχεται ένας μετριοπαθής σοσιαλδημοκράτης να μας δείξει τον γκρεμό που ανοίγεται μπροστά μας και βγαίνουν τα παπαγαλάκια του τραμπισμού να τον λερώσουν. Ξερνάνε χολή και λάσπη.
Τι λέει ο Σάντσες; Τα αυτονόητα, επαναλαμβάνει το μεταπολεμικό μας συμβόλαιο. Μιλάει σαν γενικός γραμματέας του ΟΗΕ: «Δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε μια παρανομία με μια άλλη, γιατί έτσι αρχίζουν οι μεγάλες καταστροφές της ανθρωπότητας» και τον παρουσιάζουν σαν να προτρέπει σε παγκόσμια επανάσταση.
Έγινε ο Σάντσεθ ακραίος ριζοσπάστης; Έγινε ο λόγος υπέρ της ειρήνης λόγος επαναστατικός; Έγινε το «No a la Guerra» το σύνθημα για την κατάληψη των θερινών ανακτόρων; Μην τρελαθούμε.

Τι χρωστάμε στη Σοβιετική Ένωση;

της Ελένης Τζάνου 

Καθώς πλησιάζουν τα εκατοντάχρονα της Οχτωβριανής επανάστασης (που έγινε βέβαια στις 25 Οκτωβρίου αλλά με το παλιό ημερολόγιο) αναδημοσιεύω σήμερα από το Φέισμπουκ ένα άρθρο της φίλης Ελένης Τζάνου, που εξετάζει τι χρωστάμε στη Σοβιετική Ένωση.

Το αναδημοσιεύω χωρίς να προσθέσω κάτι, μόνο αλλάζω τον τίτλο -ο αρχικός τίτλος ήταν μοντυπυθωνικός: What have the Soviets ever done for us, που θα καταλάβατε σε τι παραπέμπει.

Με τη θέση του άρθρου γενικά συμφωνώ -πράγματι, πολλά από αυτά που εκτιμάμε στη Δυτική Ευρώπη τα χρωστάμε στην ΕΣΣΔ. (Δείτε κι ένα παλιότερο κουίζ του ιστολογίου για το σοσιαλιστικό πρόγραμμα που είχε το 1947 το γερμανικό χριστιανοδημοκρατικό κόμμα)

1917-2017:
WHAT HAVE THE SOVIETS EVER DONE FOR US?

Η πίστη στη δύναμη και τη σοφία των αγορών είναι ένα παραμύθι σαν κι αυτά που πουλάνε οι παπάδες οταν τσεπώνουν τα εκατομμύρια απο αγίες παντόφλες κι οδοντόβουρτσες. Σήμερα μπορούμε ως χρυσόψαρα να το χάβουμε με μεγάλη ευκολία, αλλά την περίοδο μετά το κραχ του 1929, ήταν αδύνατον να πουληθούν τετοια φούμαρα όταν ακριβώς δίπλα στην Σύνθλιψη του Μεσοπολέμου υπήρχε μια ΕΣΣΔ εντελώς απρόσβλητη: η ανεργία στις αρχές της δεκαετίας του ’30 στην «Δύση» (αδόκιμος όρος, τον βαζω για οικονομία) κυμαινόταν απο 22% εως 44% (το τελευταίο νουμερο αφορά στη Γερμανια όπου οι άνεργοι μάλιστα βαφτίζονταν «φυγοπονοι αντικοινωνικοί») και στις ΗΠΑ σχεδόν τα μισά στεγαστικά δάνεια δεν εξυπηρετουνταν.

Ταυτόχρονα, οι Εργατικοί και τα συνδικάτα στη Βρετανία, παραμένοντας πιστά στην ορθοδοξία των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και της αντιπληθωριστικής πολιτικής, έχασαν τα μισά τους μέλη απο το 1920 και μετά, καθώς οι εργαζόμενοι δεν είχαν κανένα λόγο να συμμετέχουν σε μια συλλογικότητα η οποία σαμποτάρει τα συμφέροντά τους. 

Την ίδια περίοδο στην ΕΣΣΔ η λέξη «ανεργία» ήταν άγνωστη και η βιομηχανική παραγωγή τριπλασιάστηκε (απο το 5% της παγκόσμιας παραγωγής μεταποίησης το 1929 εκτοξεύθηκε στο 18% το 1938). Το εργατικό δυναμικό στις πόλεις διπλασιάστηκε απο το 1927 εως το 1932 και σχεδόν τετραπλασιαστηκε ως το 1939.

Ετσι, με τη λήξη του Β’ΠΠ και την ανάσα του Στάλιν στο σβέρκο πολλών (ένας Κόκκινος Στρατός θα μπορούσε να δώσει μια οριστική λύση στη διαχείρηση των μέσων παραγωγής), τα καπιταλιστικά έθνη αναγκάστηκαν να εξαφανισουν απο τον δημόσιο διάλογο τη λέξη «καπιταλισμός» και να πάρουν απο τους μπολσεβίκους την ιδέα του κεντρικού σχεδιασμού και ελέγχου. 

Της έβαλαν κάμποσο νερό, προσθεσαν τριγωνική ρύθμιση εργασιακών σχέσεων (κράτος-συνδικάτα-εργοδότες) και δούλεψε – τουλάχιστον για την συντριπτική πλειοψηφία, που ήταν και το ζητούμενο.

Οι επιχειρηματίες, παρά την βαριά φορολογία στα ανώτατα εισοδηματικά κλιμάκια ωστε να αμβλυνθούν οι ανισότητες (ενδεικτικά: 91% στις ΗΠΑ έως το 1964, 70% έως το 1981, 90% στη Βρετανία τις δεκαετίες 1950-60 και 83% το 1974, κάτι που αφορούσε 750.000 ανθρώπους), ωφελήθηκαν απο τη δημόσια διαχείρiση της ζήτησης και τις πολιτικές πλήρους απασχόλησης και μπόρεσαν να επενδύσουν με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, γνωρίζοντας ότι το κράτος συγκρατουσε τους οικονομικούς κύκλους και απάλυνε τις διακυμάνσεις του εμπορίου που είχαν ταλαιπωρήσει τις οικονομίες του Μεσοπολέμου. 

Η δημόσια διαχείριση, η κοινωνική αλληλεγγύη και η θεσμική συνεργασία εγγυήθηκαν ένα απο τα πιο εντυπωσιακά επιτεύγματα της ευρωπαϊκής κι αμερικανικής ιστορίας: μειώθηκαν σημαντικά οι ανισότητες και οι ασθένειες, ανέβηκε ο προσδόκιμος χρόνος ζωής, το βιοτικό επίπεδο και το επίπεδο μορφωσης. Η τεράστια υλική πρόοδος μπήκε στην υπηρεσία της ανθρωπότητας και η χρηματιστική ορθοδοξία στο χρονοντούλαπο στης ιστορίας (των ανθρώπων, όχι των χρυσόψαρων λέμε).

Ενδεικτικά: στην δεκαετία του ’60 η ανεργία στην Ευρώπη ήταν κατα μ.ο. στο 1.5% και ΟΛΕΣ οι περιπτώσεις μεγάλης οικονομικής επιτυχίας αποτέλεσαν περιπτώσεις εκβιομηχάνισης με κρατική υποστήριξη, επίβλεψη, σχεδιασμο και management. Αυτή η κεϋνσιανού τύπου οικονομική μεγέθυνση σε καπιταλιστική οικονομία βασίστηκε στη μαζική κατανάλωση ενός πλήρως απασχολουμενου εργατικού δυναμικού (καταναλωτής και εργαζόμενος ειναι το ίδιο και αυτό πρόσωπο) που απολαμβάνει όλο και καλύτερες αμοιβές και προστασία.

Στις 16 βιομηχανικά πιο προηγμένες χώρες, ο ρυθμός των επενδύσεων τριπλασιάστηκε σε σχέση με την περίοδο της «ελευθερης αγοράς» (1870-1913). Με όρους ατομικής ευημερίας, ο ντε Γκώλ π.χ. ανήλθε στην εξουσία σε μία Γαλλία του ενός (1) εκατομμυρίου τηλεοράσεων και αποχώρησε όταν υπήρχαν δέκα (10). Και όχι, δεν ήταν το σχέδιο Μάρσαλ: το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών επενδύσεων προήλθε απο εγχώριες διεργασίες, ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης των δυτικοευρωπαϊκών χωρών παρέμειναν χαμηλότεροι των ανατολικοευρωπαϊκών που δεν απολάμβαναν ανάλογη βοήθεια.

Τι χρωστάμε στην ΕΣΣΔ τελικά; Την ανάδειξη της πολιτικής ως κυρίαρχη δύναμη: η πλήρης απασχόληση, το κράτος πρόνοιας, οι μισθοί αξιοπρεπούς διαβίωσης, ο ελεύθερος χρόνος, η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, η κοινωνική ασφάλιση υπήρξαν πολιτική δέσμευση και μέριμνα κάποιας κεντρικής αρχής. Δεν περίμενε κανείς καμία «αγορά» για να ανοικοδομήσει τις κατεστραμμένες απο τον πόλεμο χώρες, πόσο μάλλον να ικανοποιήσει τα παραπάνω γιατι απλούστατα μέριμνα της «αγοράς» δεν είναι η ευημερία κανενός πολίτη πλην ημετερων μετόχων και λοιπών τζογαδόρων, ραντιέρηδων κι ερπετών. Η πίεση που άσκησε η Οκτωβριανή Επανάσταση γέννησε εκείνα τα εμπειρικά κι επιστημονικά δεδομένα στην οικονομία που μας επιτρέπουν σήμερα να κράξουμε ως τσαρλατάνο όποιον παπα-κλεομένη ψέλνει τα γκόσπελ της «προσέλκυσης επενδύσεων για τη μείωση της ανεργίας και το μεγάλωμα της πίτας».

Υ.Γ. Η φωτογραφία ειναι απο τον υπόγειο σταθμό του Gants Hill στο Λονδίνο που χτιστηκε το 1937 και αποτυπώνει – σύμφωνα με τον Mazower – την «μυστηριακή έλξη της Σοβιετικής Ένωσης» εκείνη την εποχή. Η διαφορά αυτής της μεγαλοπρεπούς κεντρικής αίθουσας απο τους υπόλοιπους σταθμούς της πόλης ειναι χαρακτηριστική. Σχεδιάστηκε απο τον αρχιτέκτονα Charles Holden ως φόρος τιμής στο μετρό της Μόσχας στο οποίο είχε εργαστεί ως σύμβουλος.

https://sarantakos.wordpress.com/

 

 

 

"Ελληνική Δεξιά. 85 χρόνια επιτυχίες…"

Ο γίγαντας Καιρίδης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο, εξήγησε εχθές στην Βουλή ότι καλό είναι το Διεθνές Δίκαιο, αλλά το εθνικό συμφέρον επιτάσσει να λέμε αυτά που θέλουν να ακούσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Και ότι στην τελική, ό,τι παπάρα και να πούμε για το Διεθνές Δίκαιο, δεν έχει και κάποια σημασία…
Απολαύστε υπεύθυνα.
Bonus Tip: Το σημείο που ο καθηγητής λέει «Εδώ δεν είναι Πάντειο να λέμε ό,τι μ@λ@κία μας κατεβαίνει στο κεφάλι..». Respect.
Πάμε:
«…Με ποιους είμαστε, λοιπόν; Με ποιους είναι η Ελλάδα και ποιον υπηρετεί η εξωτερική μας πολιτική; Η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή. Να την πούμε ξεκάθαρα, κρυστάλλινα: Με το εθνικό συμφέρον!
»Το οποίο προφανώς ταυτίζεται με το Διεθνές Δίκαιο.. Αλλά το Διεθνές Δίκαιο δεν αρκεί. Σε αυτόν εδώ τον κόσμο μακάρι να αρκούσε το Δίκαιο!
»Είμαστε με το εθνικό συμφέρον και το εθνικό συμφέρον επιτάσσει πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Βλέπετε ότι όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι προσεκτικοί στις διατυπώσεις τους. Η Ε λ λ ά δ α δ ε ν θ α α υ τ ο κ τ ο ν ή σ ε ι.
»Αφήστε που από ένα σημείο και μετά μ η ν θ ε ω ρ ε ί τ ε ό τ ι ε π ε ι δ ή τ α λ έ τ ε, σ α ς α κ ο ύ ν ή μ α ς α κ ο ύ ν ή ε π η ρ ε ά ζ ο υ μ ε. Μην έχετε αυτήν την ψευδαίσθηση.
»Η Ελλάδα είναι χώρα ευρωπαϊκή. Όμως, όσο η Ευρώπη δεν είναι ισχυρή στρατιωτικά οφείλουμε να έχουμε την καλύτερη δυνατή σχέση με τη χώρα που παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο στη Μεσόγειο και είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες.
»Για λόγους που έχουν να κάνουν και με τον απόδημο ελληνισμό και με την προϊστορία και με τις αξίες, αλλά και με το κοινό συμφέρον, οφείλει η Ελληνική Κυβέρνηση αυτήν τη σχέση να τη διαφυλάξει κατά το δυνατόν.
»Άρα, δουλεύουμε για την Ευρώπη και ταυτόχρονα δεν τρέφουμε αυταπάτες. Καλλιεργούμε και εμβαθύνουμε τη σχέση μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες με έναν τρόπο που είναι κατανοητός και στις σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες.
»Π ρ ο σ α ρ μ ο σ μ έ ν η η ρ η τ ο ρ ι κ ή. Διότι, κακά τα ψέματα, στη σημερινή Ουάσιγκτον η ε π ί κ λ η σ η τ ο υ δ ι ε θ ν ο ύ ς δ ι κ α ί ο υ κ α ι τ ω ν δ ι ε θ ν ώ ν α ρ χ ώ ν δ ε ν σ ε π ά ε ι π ο λ ύ μ α κ ρ ι ά. Αυτή είναι η ρεαλιστική ανάλυση της πραγματικότητας.
»Άλλου τύπου επιχειρήματα - όπως είναι οι ενεργειακές συνεργασίες, όπως είναι το LNG, όπως είναι οι ενεργειακοί διάδρομοι, όπως είναι η ελληνική ναυτιλία - μπορεί και φέρνει η Ελλάδα, στο πλαίσιο αυτό, στο τραπέζι προς εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος.
»Είναι εύκολα τα λόγια. Α λ λ ά, ε δ ώ δ ε ν ε ί μ α σ τ ε σ τ η ν α ί θ ο υ σ α δ ι δ α σ κ α λ ί α ς τ ο υ Π α ν τ ε ί ο υ ν α κ ά ν ο υ μ ε ε ύ κ ο λ ε ς δ ι α λ έ ξ ε ι ς. Εδώ έχουμε ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό να υπηρετήσουμε και να εξυπηρετήσουμε το εθνικό του συμφέρον. Αν αυτή την απλή αλήθεια δυσκολεύεστε να την καταλάβετε…
»Εγώ κάνω αναλύσεις. Ο Πρωθυπουργός όμως της χώρας δεν έχει αυτές τις ευκολίες και αυτές τις ελευθερίες. Έ χ ε ι π ά ν ω α π ό ό λ α ν α σ κ ε φ θ ε ί τ ι ε ξ υ π η ρ ε τ ε ί τ ο ε θ ν ι κ ό σ υ μ φ έ ρ ο ν μέσα σε αυτόν τον πολύ δύσκολο κόσμο στον οποίο δυστυχώς ζούμε..»
Ελληνική Δεξιά. 85 χρόνια επιτυχίες…

Via Αγγελος Τσέκερης

Σκέψεις για το χρέος του δασκάλου/καθηγητή ... (με αφορμή τη δολοφονία Τεμπονέρα)

Κάτι για τον δάσκαλο Τεμπονέρα 35 χρόνια μετά
Ανοίγουν τα σχολεία σήμερα, 8 Ιανουαρίου. Σκαλώνει η μνήμη στη σκοτεινή επέτειο της δολοφονίας Τεμπονέρα. Με το πέρασμα του χρόνου φοβάμαι πως έχει σβηστεί το πλαίσιο, έχει χαθεί από τη μνήμη η συνθήκη. Εννοώ την εκπαιδευτική συνθήκη.

Οι κάπως παλιότεροι μπορούμε να ανακαλέσουμε την πολιτική συνθήκη τον Ιανουάριο του 1991. Θυμόμαστε δηλαδή την πολιτική διάσταση της δολοφονίας Τεμπονέρα.

Θυμόμαστε τη διπλή επίθεση στην εκπαιδευτική κοινότητα με τον νόμο Κοντογιαννόπουλου: από τη μια ακραία συντηρητική (έπαρση σημαίας και διατάξεις για τη διαγωγή μαθητών εκτός σχολείου) και από την άλλη νεοφιλελεύθερη (κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων, περικοπές δαπανών κλπ).
Ακολουθεί το κίνημα των μαθητικών καταλήψεων και η αντεπίθεση της κυβέρνησης με κεντρική γραμμή τη βία για να σπάσει το κίνημα.

Η Ελλάδα έχει ζήτημα δημοκρατίας !

Όταν μια χώρα σε συνθήκες ειρήνης και χωρίς κανένα ίχνος απειλής βομβαρδίζει μια άλλη χώρα, πολύ πιο αδύναμη κι ευάλωτη, με σκοπό να απαγάγει τον εκλεγμένο ηγέτη της
Όταν ύστερα από παραβίαση κάθε λέξης του διεθνούς δικαίου και κάθε έννοιας εθνικής κυριαρχίας τον βάζει σε μια φυλακή κάτεργο, εκεί που τελειώνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, μαζί με την οικογένειά του
Όταν ο πρόεδρος της επιτιθέμενης χώρας αφού έχει κάνει πλακίτσα με την σοκαριστική επίθεση λέγοντας πως είδε το «σόου» από το σπίτι του, στη συνέχεια αναφέρει σε επίσημη ανακοίνωση ότι τώρα θα κάνει αυτός κουμάντο στην χώρα που βομβάρδισε για όσο γουστάρει τονίζοντας πως τα πετρέλαια της αδύναμης χώρας είναι δικά του πετρέλαια.
Κι όταν ο πρωθυπουργός της δικής μας χώρας βγάζει ανακοίνωση κατηγορώντας μόνο τον ηγέτη που έχει φυλακιστεί παράνομα και λέει πως δεν είναι ώρα για να μιλήσουμε για τη νομιμότητα αυτών των πράξεων.

Πόσο να ντραπούμε πια...

Σε ένα από τα πλέον εμβληματικά αλλά και από τα πλέον προστατευόμενα μέρη της Ευρώπης, στο Εθνικό Πάρκο της Σαμαριάς.
Του μοναδικού φυσικού τοπίου και της παγκόσμιας φήμης , που φιλοξενεί στις άγριες πλαγιές της, ένα μεγάλο αριθμό από περήφανα ζώα και σπάνια φυτά, πήγαν και έστησαν το ψηλότερο δέντρο της Ευρώπης ύψους 45 μέτρων.
Μόνο που το δέντρο είναι ψεύτικο!
Πήγαν και έστησαν στο προστατευόμενο τοπίο, υπό τους ήχους δυνατής μουσικής ένα ψεύτικο δέντρο δηλώνοντας υπερήφανοι γιατί είναι το....μακρύτερο της Ευρώπης.
Στο Εθνικό Πάρκο της Σαμαριάς, εκεί όπου φιλοξενούνται περήφανα ζώα και σπάνια φυτά.
Ένα ψεύτικο δέντρο!
Εκεί, όπου από τα 500 έως τα 1.400 μέτρα επικρατούν τα κυπαρίσσια τα οποία στα χαμηλά αναμειγνύονται με δάση τραχείας πεύκης.

Τι να ευχηθώ;

Τώρα πια οι διαδικτυακές αγορές κατευθύνονται σε κάποιο γειτονικό λόκερ και οι διανομείς δεν μπορούν να ενισχύουν τον πενιχρό μισθό τους με κάποιο φιλοδώρημα. Μία επιχείρηση διανομής συνεχίζει να φέρνει τις παραγγελίες στο σπίτι και είχα αποκτήσει μια οικειότητα με τον ευγενέστατο νέο άνδρα που με έπαιρνε τηλέφωνο και ρωτούσε «κύριε Γιώργο είστε σπίτι, να σας φέρω ένα δέμα;» Πριν από δύο μήνες μου έφερε το δέμα άλλος: «Όχι, δεν βρήκε καλύτερη δουλειά ο προηγούμενος, τον απέλυσαν. Τώρα είμαστε με μηνιαίες συμβάσεις και δεν μας κρατάνε περισσότερο». Οι νέοι/νέες υπάλληλοι στο ακριβό κατάστημα τροφίμων από το οποίο αγοράζω κάστανα για ψήσιμο και φράουλες για τη χριστουγεννιάτικη πάβλοβα αλλάζουν συνεχώς. Χθες μου εξήγησαν χαμογελώντας ότι θα είναι ανοιχτά Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά από τις 7 το πρωί, όπως όλες τις μέρες του χρόνου. Χαίρονται, γιατί έχουν δουλειά.
Τα δύο πολύ νεαρά αγόρια που μου έφεραν εξαντλημένα και διψασμένα το πλυντήριο στις 7 το βράδυ μου είπαν πως αρχίζουν δουλειά στις 5 το πρωί. Ο ένας έμοιαζε 18 ετών, αλλά ο άλλος έδειχνε μικρότερος. «Πόσο είσαι αγόρι μου; Είμαι δεκαοχτώ», αλλά δεν με έπεισε. Ο νεαρής ηλικίας πολύ καλός υδραυλικός, που δουλεύει με τον πατέρα του, μού είπε για το μεταπτυχιακό που έκανε στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, για τα χαμένα 8 χρόνια σε σπουδές και για τα 350€ που του ζητούν αύξηση στο νοίκι του μικρού διαμερίσματος. Η πολύ εξυπηρετική υπάλληλος σε πρώην δημόσια επιχείρηση κοινωνικής ωφέλειας μας διευκρίνισε πως είναι ενοικιαζόμενη υπάλληλος.
Πόσα παιδιά του σχολείου ζουν στο όριο της φτώχειας και κάτω από αυτό; Χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς διαδίκτυο, χωρίς πρωινό γεύμα; Κι όταν τα αδιέξοδα τα οδηγούν στην παραβατικότητα, χωρίς καμιά κοινωνική μέριμνα, τους φορούν χειροπέδες πίσω από την πλάτη και τα κλείνουν στη φυλακή.
Τι να ευχηθώ σε μια κοινωνία που τα παιδιά της εξωθούνται σε πολεμικές συγκρούσεις με γειτονικούς λαούς;
Τι να ευχηθώ σε μια κοινωνία, στην οποία τα μόνα παιδιά που έχουν μέλλον είναι τα «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;».
Τι να ευχηθώ σε μια κοινωνία που είναι υπερήφανη για τον Πιερρακάκη και την νέα φρεγάτα;
Ίσως μόνο καλή υγεία, για να μην πέσουμε στα δόντια του Άδωνι.

Γιώργος Θαλάσσης
τ. Γυμνασιάρχης Σχολής Μωραΐτη
τ. Γενικός Γραμματέας της Βουλής
διδάκτωρ Πανεπιστημίου της Οξφόρδης

Tι διαλο είναι αυτή η "Μερκοσούρ (Mercosur)", πώς μας επηρεάζει;

Tι διαλο είναι αυτή η Μερκοσούρ (Mercosur)
και
τι είναι η συμφωνία, της ευρωπαϊκής ένωσης μαζί της;
η Μερκοσούρ είναι ένας οικονομικός και πολιτικός οργανισμός της Νότιας Αμερικής,
κατι σαν την αντίστοιχη ΕΟΚ της Ευρώπης,
που την αποτελούν

O… αυτοφωράκιας της πολεμοκάπηλης Ευρωπαϊκής Ένωσης (βίντεο)

Ιδού η αλήθεια για τα νοσηρά παιχνίδια του μητσοτακισμού εις βάρος λαού και χώρας.
Κατά τ’ άλλα η Ελλάδα με την εκλογή Πιερρακάκη στο Eurogroup από παρίας γίνεται πρωταγωνίστρια, σύμφωνα πάντα με τους αργυρώνητους κονδηλοφόρους του καθεστώτος.
Απίστευτο δούλεμα.
Η «συμμαχία των προθύμων» βρήκε τον «χρήσιμο ηλίθιο» για να βγάλει το… ρωσικό φίδι από την τρύπα, με άγνωστες τις συνέπειες πλέον για την Ελλάδα.

Ξεπερνώντας όλα τα όρια, ο Λευκός Οίκος φτιάχνει «λίστα ατάκτων» δημοσιογράφων

Για τον Τραμπ, το να βρίζει και να επιτίθεται σε δημοσιογράφους που τον «στριμώχνουν» με ερωτήσεις για πράγματα που θέλει να αποσιωπήσει, ή που ασκούν κριτική στην πολιτική του, είναι καθημερινότητα. Τώρα, όμως, ο Λευκός Οίκος έκανε κάτι που ξεπερνάει πολλά όρια. Τόσα όρια που αναγκάστηκε να το ξε-κάνει. trend στο TikTok (Video)

Ο Λευκός Οίκος, λοιπόν, στοχοποίησε συγκεκριμένους δημοσιογράφους και ΜΜΕ στον ιστότοπό του, καταρτίζοντας μια «λίστα άτακτων» -στο χριστουγεννιάτικο κλίμα-, σε ένα βίντεο που στη συνέχεια διέγραψε.

Στο “naughty list” το CNN, το Axios, η New York Post

Μέσω του λογαριασμού του, ο Λευκός Οίκος του Τραμπ, ανέβασε βίντεο ντυμένο μουσικά με τη διασκευή του Μάικλ Μπουμπλέ στο τραγούδι Santa Claus Is Comin’ To Town. Εκεί εμφανίζεται ο Άγιος Βασίλης να ξετυλίγει μια λίστα με τους «άτακτους δημοσιογράφους» και τα ΜΜΕ που ο Ντόναλντ Τραμπ δεν… συμπαθεί.

Ανάμεσα σε αυτά, ΜΜΕ όπως το CNN, το Axios και η New York Post. «Καλύτερη τύχη τα επόμενα Χριστούγεννα», αναγράφεται στο τέλος του βίντεο, καθώς το έλκηθρο του Άγιου Βασίλη κινείται στην οθόνη.

Το όριο που ξεπεράστηκε

Μην το ψάξετε το βίντεο, δεν υπάρχει πια. Ο Λευκός Οίκος το διέγραψε μετά τη σφοδρή κατακραυγή των χρηστών που κατηγόρησαν τον Τραμπ για αυταρχισμό.
Βέβαια, γιατί ίδρωσε το αυτάκι τους τώρα; Αφού πολλές φορές ο Τραμπ και τα social media του Λευκού Οίκου μας έχουν «αηδιάσει» και εξοργίσει με αθλιότητες απέναντι σε μετανάστες, σε Δημοκρατικούς αντιπάλους…

Κανείς δεν ξέρει να απαντήσει τον λόγο που αυτή τη φορά ο Λευκός Οίκος «ντράπηκε» και έβαλε τον εαυτό του να κατεβάσει το βίντεο. Μπορούμε, μόνο, να υποθέσουμε, πως μια τέτοια λίστα με δημόσια ονόματα εργαζομένων στα ΜΜΕ, μπορεί να θεωρηθεί και «μαύρη λίστα».

Στις ΗΠΑ του μίσους που σκορπίζει ο πρόεδρός τους, του σκοταδισμού, της περιστολής κάθε ελευθερίας, μια «μαύρη λίστα» που εγκρίνει ο Τραμπ, μπορεί να θεωρηθεί μέχρι και προσκλητήριο βίας. Δεν θα είναι η πρώτη φορά και όχι, σίγουρα δεν είναι υπερβολή.

Το έχει παραδεχτεί και μόνος του, έτσι κι αλλιώς, όταν πράγματι μίλησε για τη δική του «λίστα ατάκτων». «Ω, είναι μια μεγάλη λίστα. Καλύτερα να μη σας πω και δημιουργήσω προβλήματα εκεί έξω στον κόσμο», είπε.

Πάντως, στις ΗΠΑ του Τραμπ, αν ένας άνθρωπος αξίζει να βρεθεί στη «λίστα ατάκτων» αυτός είναι ο ίδιος ο Τραμπ. Για ευνόητους λόγους.

rosa.gr

"H εντυπωσιακή άνοδος στις πολεμικές βιομηχανίες της Ευρώπης και οι τεράστιες επενδύσεις κεφαλαίων"

Η βιομηχανία όπλων (ή αλλιως και πολεμική) οργιάζει, διψά για ανθρώπινο αίμα για τις κρεατομηχανές της... Αυτή η Ευρώπη περιτριγυρίζεται από μαριονέτες - υπηρέτες συμφερόντων και ανθρωπάρια χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας...
Πότε θα μπει ένα τέλος στην παράκρουση; Πότε θα σταματήσει αυτη η διαπλανητική σχιζοφρένεια; Πότε θα η ελληνική αριστερά θα σταματήσει να φοβάται να απαιτήσει ένα καθαρό ΟΧΙ στους εξοπλισμούς και τις αλόγιστες αγορες όπλων;
(παρακαλώ διαβάστε τα σοβαρά στοιχεία που παραθέτει ο Αγγελος Τσέκερης)

 Για τους λάτρεις της στατιστικής και των ταληρακίων. Και για τους αφελείς που νομίζουν ότι θα αποφύγουμε τον πόλεμο.
Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών της Στοκχόλμης για την Ειρήνη (Stockholm International Peace Research Institute - SIPRI) τα κέρδη των 100 μεγαλύτερων πολεμικών βιομηχανιών στον κόσμο ανήλθαν για το 2024 σε 679 δις δολάρια.
Αύξηση 5.9%.
Σύμφωνα με τους αναλυτές του SIPRI, η άνοδος αυτή οφείλεται κυρίως στον πόλεμο της Ουκρανίας και στην σφαγή της Γάζας.
Από τις 100 μεγαλύτερες πολεμικές βιομηχανίες του κόσμου, οι 39 είναι αμερικανικές. Οι 30 από τις 39 υπήρξαν κερδοφόρες, με συνολικό κέρδος 334 δις δολάρια.
Άνοδος 3,8%.
Αλλά η εντυπωσιακή άνοδος είναι στις πολεμικές βιομηχανίες της Ευρώπης.
Από τις 26 ευρωπαϊκές βιομηχανίες, που βρίσκονται στην λίστα με τις 100 μεγαλύτερες, - πλην Ρωσίας, εννοείται - οι 23 είχαν συνολικά κέρδη 151 δις δολάρια.
Αύξηση κερδών 13%. Γεννάνε και τα κοκόρια μας.
Και τέσσερεις γερμανικές πολεμικές βιομηχανίες (Rheinmentall, Thyssenkrupp, Hensoldt και Diehl Defence) είχαν κέρδη για το 2024, 14.9 δις δολάρια.
Αύξηση 36%. Μια χαρά ρε σεις.
Η Ουκρανική πολεμική βιομηχανία είχε κέρδη 3 δις δολάρια, με αύξηση 41%. Για να μην αναρωτιέστε πώς φτιάχνουν οι ολιγάρχες τις χρυσές χέστρες.
Και μόλις μια τσέχικη εταιρεία, η Gzechoslovak Group είχε κέρδη 3,6 δις δολάρια και αύξηση 193%.
Καταλάβατε τώρα τι εννοούν αυτοί που καλούν τους Ευρωπαίους να ξεχάσουν το κοινωνικό κράτος, γιατί αλλιώς θα πρέπει να μιλάνε Ρώσικα;
Με τέτοια άνοδο, η πολεμική βιομηχανία συγκεντρώνει τεράστιες επενδύσεις κεφαλαίων, συν τα 800 δις κρατικού χρήματος που σκοπεύει να της ρίξει η Ευρώπη τα επόμενα 10 χρόνια.
Είναι σε θέση να εξαγοράζει όχι μόνο κυβερνήσεις, κόμματα και θεσμικά όργανα, αλλά και τους αρουραίους στους υπονόμους.
Και φυσικά ο ορίζοντας μιας τέτοιας ανάπτυξης είναι ο πόλεμος. Γιατί η συσσώρευση όπλων κάποια στιγμή τελειώνει αν δεν γίνει πόλεμος, να καταναλωθεί το προϊόν.
Τα λέει ο Όργουελ στο 1984 αλλά δεν τον διαβάσατε προσεκτικα.
Εσείς δεν θα χρειαστεί να κάνετε τίποτα. Μόνο να ξεχάσετε το κοινωνικό κράτος και να συνηθίσετε τα φέρετρα με τις σημαίες, γιατί οι Ευρωπαϊκές αξίες κινδυνεύουν.
Ενδεχομένως να χρειαστεί να ξεχάσετε και τη Δημοκρατία. Αν δεν φάτε το παραμύθι.
Bonus tip 1: Στις 100 μεγαλύτερες πολεμικές βιομηχανίες βρίσκονται και 5 τουρκικές, με κέρδη 10.1 δις δολάρια και άνοδο 11%.
Bonus tip 2: Η παγκόσμια κατακραυγή για τη γενοκτονια στη Γάζα, δεν είχε την παραμικρή επίπτωση στην ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας του Ισραήλ. Οι τρεις πολεμικές βιομηχανίες του Ισραήλ είχαν κέρδη 16,2 δις και αύξηση 16%.
Προφανώς γιατί αυτοί που παραγγέλνουν δεν έχουν τέτοιες ευαισθησίες.
Πριν λίγες μέρες άλλωστε η ελληνική Βουλή ενέκρινε την αγορά 36 συστημάτων πυραυλικού πυροβολικού PULS από το Ισραήλ έναντι 650 εκατομμυρίων ευρώ. Με τις ψήφους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ακροδεξιών.
Αυτά. Καλή συνέχεια σε ό,τι κι αν κάνετε..