Πόσο χειρότερο, από το 2011 μπορεί να είναι το νέο έτος που
μόλις πέρασε το κατώφλι της αιωνιότητας; Πόσο μεγαλύτερες δυσκολίες μπορεί να βιώσει
ο ελληνικός λαός και ο κόσμος γενικότερα; Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν αρκετό
κόσμο…
Και αν λάβουμε υπόψη μας, αρθρογράφους, αναλυτές αλλά και τα δεδομένα, που υπάρχουν, το 2012 κάθε άλλο παρά μια μια «καλή και ελπιδοφόρα χρονιά», δεν προμηνύεται.
Απαισιόδοξη αρχή ε; Όχι απαραίτητα! Στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε τα πράγματα.
Και αν λάβουμε υπόψη μας, αρθρογράφους, αναλυτές αλλά και τα δεδομένα, που υπάρχουν, το 2012 κάθε άλλο παρά μια μια «καλή και ελπιδοφόρα χρονιά», δεν προμηνύεται.
Απαισιόδοξη αρχή ε; Όχι απαραίτητα! Στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε τα πράγματα.
Να φανούμε δυνατοί. Να μην μας πάρει από κάτω. Και έχουμε πολλούς λόγους για να μείνουμε όρθιοι και δυνατοί.
Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Άλλωστε ευχές και ελπίδες – μέρες που είναι - δεν
ανταλλάσουμε; Προσδοκίες δεν δημιουργούμε; Όρθιοι, δυνατοί, αισιόδοξοι, αλληλέγγυοι,
ανθρώπινοι, χαρούμενοι, χαμογελαστοί.
Για να ανησυχούν
περισσότερο.
Για να μην μας αφήσουν να μας ρίξουν στα αντικαταθλιπτικά
και την απόγνωση.
Δεν μας ταιριάζει.
Για να διαψεύσουμε αυτούς που πιστεύουν (ακόμη κι εγώ)
ότι το πιο σύντομο ανέκδοτο είναι το «ευτυχισμένος
ο νέος χρόνος»…
Καλή ανατρεπτική χρονιά !
