Συνήθως, μια γκαλερί είναι χώρος παρουσίασης των έργων τέχνης και μόνο!!! Όταν όμως πρόκειται για τέτοιου είδους έργα, η απλή ανάρτησή τους θα έχανε σε νόημα!!! Πρόκειται για την παρουσίαση της έρευνας με τον τίτλο: Μέρα με την μέρα η Προσωπογραφία μου, που παρουσιάστηκε στην Artgallery Αλεξανδρούπολης, από τις 11-22.02.2014, με προσωπογραφίες της Μαριάννας Παυλίδου.
Μέσα σε 11 ημέρες, πέρασαν πάνω από 300 άτομα, φοιτητές της Σχολής Επιστημών
της Αγωγής της Αλεξανδρούπολης και κοινό, ομάδες που προσέγγισαν βιωματικά τα έργα τέχνης, συνομιλώντας με τη ζωγράφο, και ζωγραφίζοντας, καταθέτοντας την σκέψη τους και τα συναισθήματά τους…
¨Η στιγμή της επικοινωνίας με το κοινό, είναι η κορυφαία
στιγμή για έναν δημιουργό, που για να δώσει ζωή στα έργα του, περνά ατελείωτες
στιγμές μοναξιάς και συγκινήσεων, μόνος του, μπροστά στον καθρέφτη, αφού στην
προκειμένη περίπτωση, το είδος των έργων είναι Αυτοπροσωπογραφίες!!!¨
Πρόκειται για μια εργασία μελέτης, πάνω στη διαδικασία της
Αυτο-προσωπογράφησης, με ζωγραφικά έργα και κείμενα, που συνοδεύουν την
εικαστική έρευνα…
¨Η μελέτη αυτή έγινε πριν από 18 χρόνια, στα πλαίσια σπουδών
Παιδαγωγικής της Τέχνης, που έκανα στην Ακαδημία Εικαστικών Τεχνών του Μονάχου. Είναι η Πτυχιακή μου εργασία. Δεν επέλεξα εγώ
το θέμα, αλλά ο δάσκαλός μου, που επειδή γνώριζε ότι μου άρεσε το πορτρέτο, με
έφερε ενώπιον των ορίων μου: Να κοιτώ κάθε πρωί τον εαυτό μου στα μάτια, να
αποτυπώνω τα χαρακτηριστικά του, κάθε μέρα, για 20 συνεχείς ημέρες, και να
καταθέτω σε κείμενα αυτό που συμβαίνει: Μέσα, γύρω μου και στο έργο μου…Πώς
αλλάζει η απεικόνιση του προσώπου από μέρα σε μέρα, αν αλλάζει, και από ποιους
παράγοντες επηρεάζεται αυτή…¨
¨Δεν υπάρχει νομίζω δυσκολότερο από αυτό, έτσι, αυτή η
διαδικασία, το να κοιτάς δηλ. τον εαυτό σου στα μάτια για 6-8 ώρες καθημερινά,
γίνεται πολύ επώδυνη, και από πρακτική άποψη, γιατί πρέπει να δημιουργήσεις ένα
έργο, αλλά και από ψυχολογική! Γιατί πρέπει να αντιμετωπίσεις τις άμυνες που
προβάλλει ο εαυτός σου για να σε δεις καθαρά!¨
¨Έτσι λοιπόν, γίνεται μια κατάθεση ψυχής και υπέρβασης των
ορίων, προκειμένου να φθάσεις κάπου, και από πλευράς ζωγραφικής, αλλά και
κατανόησης του θέματος…¨
¨Σκοπός μου ήταν να δω πόσο αυθεντικές μπορεί να είναι αυτές
οι απεικονίσεις, και να λένε την αλήθεια για αυτό που έχει βιωθεί..Να μιλούν
χωρίς λόγια, κοιτάζοντας τον θεατή στα μάτια, όπως εγώ κοίταζα τα μάτια μου
στον καθρέφτη.
Τις εμπειρίες μου, εκτός από τους φοιτητές και το κοινό,
μοιράστηκα με τα μέλη του Πολιτιστικού Εικαστικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης,
στον οποίο τυχαίνει να είμαι Πρόεδρος, και με το Σχολείο δεύτερης ευκαιρίας
Αλεξανδρούπολης, σε πολύ δυναμικές συναντήσεις.¨
¨Στα πλαίσια αυτής της έκθεσης, την Πέμπτη 13.02., κόψαμε
και την πίτα του Συλλόγου, και παρουσίασα μέρος της έρευνας σε διάλεξη με θέμα:
¨Ο ρόλος του πορτρέτου στην Ιστορία των Εικαστικών Τεχνών¨. ¨
Μαριάννα Παυλίδου